In de gemeenteraad van 28 april 2025 werd kennis genomen van het arrest waarbij de beslissing van de gemeenteraad van 2022 over het wegtracé van de Waversebaan werd vernietigd . Uit de bespreking werd duidelijk dat de dienst ruimtelijke ordening én de gemeenteraad aardig wat juridisch werk voor de boeg hebben.
In haar verdediging bij de Raad van State had de gemeente een document voorgelegd uit 1959, waaruit zou moeten blijken waar de rooilijn lag. Maar die rooilijn werd alvast overschreden aan de bushalte aan de overkant Don Bosco, zo bleek uit het document dat de gemeente zelf had ingediend. Dat de gemeente zelf de eigenaar is van de aanpalende grond waarop het fietspad en het voetpad nu ligt, deed er niet toe. Het overschrijden van de rooilijn leidde tot vernietiging van het nieuwe wegtracé voor de werken aan de Waversebaan.
KNOEIWERK UIT 1959
Maar er is meer aan de hand, zo bleek uit de processtukken. Maar daarvoor moeten we teruggaan tot in 1959, toen de meeste raadsleden nog niet geboren waren of nog in luiers rondliepen. Toen wou het gemeentebestuur van Oud Heverlee de rooilijn van de Waversebaan, origineel nog buurtweg nr 20, rechttrekken. Het toenmalige gemeentebestuur maakte werkdocumenten, een onteigeningsplan, maar op bepaalde punten zoals ter hoogte van de toekomstige Colruyt OKAY nog vrij onduidelijke tekeningen van wat de rooilijn zou worden . Afwijkingen van het tracé van de feitelijke buurtweg nr 20, zoals bij recht-trekkingen, waren destijds een bevoegdheid van de deputatie.
En dat is destijds kennelijk niet gebeurd. De gemeente kon nu geen stukken voorleggen van een duidelijke geldige beslissing in 1959 of 1960. Er is toen wel een onteigeningsplan bekend gemaakt en gepubliceerd als bijlage in het staatsblad. Maar een beslissing over een heldere rooilijn is er toen kennelijk niet genomen. Althans er kon minstens geen stuk worden voorgelegd waaruit dat bleek. En dat is erg vervelend voor toekomstige omgevingsvergunningen langs de Waversebaan of lopende betwistingen. Een geldige omgevingsvergunning vergt een voorafgaande beslissing van de gemeenteraad over de wegenis. En die is blijkbaar in 1959 of 1960 kennelijk niet genomen.
De Raad van State merkt op: “Er dient te worden vastgesteld dat er geen beslissing tot vaststelling van een rooilijnplan in de zin van artikel 28bis van de buurtwegenwet wordt neergelegd in het administratief dossier. Op basis van de stukken uit het administratief dossier kan niet worden besloten dat de huidige rooilijn van de Waversebaan is vastgesteld middels het neergelegde plan dat door de gemeenteraad van de gemeente Oud-Heverlee werd goedgekeurd op 8 oktober 1959.”
En nu ?
Het Vlaamse decreet zegt intussen : “De rooilijn is de huidige of de toekomstige grens tussen de openbare weg en de aangelande eigendommen. De rooilijn wordt vastgesteld in een rooilijnplan. Bij ontstentenis van een rooilijnplan, vastgesteld volgens dit decreet is de rooilijn de huidige grens tussen de openbare weg en de aangelande eigendommen.”
De gemeente moet het huiswerk van 1959 opnieuw maken, en voor heel de Waversebaan de rooilijn vastleggen. En meteen vanaf het Zoet Water tot de grens met Leuven, aan de brug onder de E40. Net voor dat laatste stuk Waversebaan tot aan de E40 wil de gemeente het wegdek vernieuwen. En worstelt voor een goedkope oplossing met de vereiste om voldoende brede voetpaden en fietspaden te voorzien. Zoniet verliest de gemeente ook de nodige subsidies. De rooilijn correct vastleggen kan dat oplossen.
Maar dat opent over de hele lengte van de Waversebaan de deur voor discussies met aanpalende eigenaars over de precieze ligging van de rooilijn. En bij onvrede de mogelijkheid om in beroep te gaan bij de minister van mobiliteit, bij de Raad van State of voor omgevingsvergunningen bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen.
Voorafgaand aan de vergunning voor de Waversebaan vroeg de burgemeester nog het betrokken echtpaar om hun klacht in te trekken. Dat wilden ze enkel als de gemeente zich ook zou verzetten tegen de komst van de Okay Colruyt. Dat zag de gemeente dan weer niet zitten. En ging de juridische strijd weer verder.
Met als resultaat: veel extra werk voor de dienst ruimtelijke ordening van de gemeente, nieuwe procedures. Want niemand die twijfelt dat ondanks de vernietigde beslissing over het wegtracé, in de praktijk de Waversebaan zal blijven liggen waar ze nu ligt. Al krijgt sluimerend ongenoegen over de ligging van voetpaden en fietspaden plots een juridische weg om betwistingen aan te gaan.
Wordt nog lang vervolgd.
achterdoechelen.be 