Opnieuw beroep tegen Okay-Colruyt in Oud Heverlee.

Het zat er aan te komen en is ons bevestigd: er is opnieuw klacht ingediend bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen tegen de meest recente vergunning voor de Okay-Colruyt  vestiging in Oud Heverlee. Daardoor gaat de proceduremolen weer een rondje draaien, en zijn we wellicht opnieuw vertrokken voor een  extra jaar uitstel. 

Bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen wordt nu eerst nog bekeken of de klacht ontvankelijk is, of aan alle vorm-voorschriften is voldaan.  Daarbij wordt onder meer nagekeken of de indiener de vereiste  200 euro heeft gestort, en beoordeeld of het beroep door zijn aard  mogelijk doelloos is, of de raad niet bevoegd is, en of een procedure met verkorte debatten kan volstaan. Maar als dat niet het geval is, wat erg waarschijnlijk is, start de gewone procedure. En die duurt doorgaans minstens  een jaar.  In principe kan Colruyt intussen wel beginnen met de bouw, maar riskeert dan,  indien ze ongelijk zouden krijgen, om alles weer te moeten herstellen in de oorspronkelijke toestand.

Bij de vorige procedure werd door de klagende inwoner tegelijk ook een procedure gestart om niet enkel de vergunning te vernietigen, maar ook de intussen geldige vergunning te schorsen.  Die vraag werd toen afgewezen. Colruyt verklaarde toen bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen dat ze de werken niet zouden aanvangen tot de vergunning  definitief was en alle betwistingen afgehandeld. Of Colruyt daarbij blijft, moet nog blijken.

Voor wie de draad kwijt raakte

Even herhalen wat voorafging. Colruyt Okay diende na voor-bespreking en onderhandelingen met het gemeentebestuur een aanvraag in om op een terrein aan de overkant van de Ruitersschool in Oud Heverlee een Okay warenhuis te bouwen.

De gemeente legde allerlei strenge eisen op, veel strenger dan in 2018 voor de Delhaize in de dorpskern van Sint Joris Weert. Bij de Delhaize verwelkomde de toenmalige omgevings-ambtenaar de grote parking (84 wagen bovengronds en 28 ondergronds) midden in de dorpskom,  zag geen probleem in het  parkeren tot op de perceelsgrens met de huizen langsheen de Serrestraat, vond het OK dat vrachtwagens vlakbij het schoolstraatje achterwaarts over het voetpad langs weerszijden van de straat manoevreren om de loskade te bereiken,  vond de parking in haast lyrische termen zowaar “een open ruimte die wordt gecreëerd die voor zichten naar de omgeving zorgt (zoals de kerk)  en die een welkome afwisseling vormt in de verder zo dicht bebouwde Beekstraat”.  En het  geheel zowaar een verbetering van de verkeersveiligheid. Nou moe. De Colruyt mocht beduidend minder (56)  parkeerplaatsen voorzien dan de Delhaize, moest met de parking 5 meter afstand houden van de perceelsgrens van de Waversebaan,  de loskade moest binnen het gebouw worden ingericht om geluidshinder te beperken, Colruyt moest 30 700 euro meebetalen voor de herinrichting van de Waversebaan, …

Tegen die relatief strenge  vergunning van de Colruyt werd in beroep gegaan bii de provinciale deputatie door de eigenaars van een huis in de Ruitersweg. Hun verhuur-huis ligt  aan de andere kant van de Ruitersweg, de  OKAY komt achter de tuinen van hun overburen. Maar ze vrezen een minwaarde  van hun huis en minder rustig wonen voorhun huurders, ook al wordt hun straat afgesloten voor doorgaand autoverkeer.

In beroep stelde de provinciale  omgevingsambtenaar voor om de vergunning te weigeren. Ze vond de afstand van 5 meter tussen de parking en de perceelsgrens te weinig, een volledig bovengrondse parking teveel ruimtebeslag en teveel geluidshinder voor het aanpalend perceel.  De deputatie raakte het niet eens : met twee stemmen tegen (N-VA) en twee stemmen voor (CD&V en Open VLD) betekende dit dat het beroep van de inwoner stilzwijgend en zonder motivatie werd verworpen. Zo werd terug de vergunning verleend door de gemeente van kracht.

Het betrokken echtpaar ging in beroep bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen. Die vond tekortkomingen en op sommige punten een ontbrekende motivatie in de originele beslissing van de gemeente. En vernietigde de stilzwijgende beslissing van de provincie.

Daardoor verhuisde het dossier terug naar dezelfde deputatie die haar huiswerk mocht overdoen. Die deed het openbaar onderzoek twee keer opnieuw over om procedurefouten te ontlopen. En besliste nadien om het beroep van het echtpaar toch te verwerpen. Zo werd opnieuw een vergunning gegeven met,  naast wat extra voorwaarden rond het rooien van bomen,  terug dezelfde voorwaarden als de gemeente had voorzien. Die beslissing hangt nog uit tot 28 december met de mogelijkheid om opnieuw in beroep te gaan bij de Raad voor vergunningsbetwistingen. Maar enkel wie ook al eerder bij de provincie in beroep ging kan nu rechtsgeldig in beroep gaan.

Een al langer aangekondigd beroep.

Dat hetzelfde echtpaar opnieuw in beroep zou gaan, was eigenlijk al aangekondigd nog voor de provincie haar beslissing nam. Dat blijkt uit de samenvatting van de hoorzitting in september 2024 die de deputatie organiseerde voorafgaand aan haar laatste beslissing waarin mevrouw haar bezwaren opsomde. We citeren uit de officiële beslissing:

“De beroepsindiener verwijst naar de replieknota.

• Er is een schending van het gezag van gewijsde.
•  De huidige procedure is onwettig en in strijd met de openbare orde.
• Ook het tweede openbaar onderzoek is niet in orde. De periode was te kort. Het dossier was onvolledig.
• De impact op natuur en erfgoed is onderschat en ontbreekt. De planologische toets is onjuist.
• Er wordt geen rekening gehouden met het ruimtelijk structuurplan en de BGO.
• Lintbebouwing kan hier niet.
• Het gewestplan wordt niet nageleefd.
• Klimaatverandering wordt niet bekeken.
• De toetsing aan de goede ruimtelijke ordening is niet in orde.
• De boscompensatie kan niet later toegevoegd worden. Dit kan niet volgens het stikstofdecreet. Dit is onwettig.
• Met betrekking tot de leveringen op zondag worden de bezwaren onvoldoende weerlegd.
• Ook inkijk wordt onvoldoende weerlegd.
• Het mobiliteitsrapport ontbreekt.
• Er is geen motivatie om de verkaveling buiten beschouwing te laten. De vegetatie en landschapswijzigingen worden niet onderzocht.
• Het ongunstig advies van ANB wordt niet vervangen.
• De natuurtoets is ongeldig.
•  Er zal een extra toegang zijn via de Ruitersstraat.
• De buitenunit zal verder geplaatst worden, maar dit heeft geen goede impact op de natuur.
• Het kleinhandelslint is onbestaande. Dit zal aanleiding geven tot meer.
• De petitie is onwettig.
• De hele supermarkt is bovenlokaal.
• Een petitie van 1.300 personen gaat niet over mensen in de buurt.
• Het rapport MER ontbreekt.
• Er zijn geen gemeentelijke bouwverordeningen en er is geen bouwzone.
• De bevoegdheid van het CBS is niet bewezen, net als de onafhankelijkheid van de omgevingsambtenaren.
• De gemeenteraad moet beslissen over de afsluiting van de Ruitersweg, de parking en de opritten.
• Het standstillprincipe wordt niet nageleefd, enzovoort.
• Het dossier is niet in orde. 
• Er zal opnieuw in beroep gegaan worden. 
• Het is een hoorzitting zonder horen.
• Het is niet duidelijk waarom dit digitaal gehouden wordt.
•  Er wordt gevraagd geen vergunning te verlenen, zoals de Raad voor Vergunningsbetwistingen heeft gesteld.”

En nu ?

Nu is het wachten op de beslissing van de Raad voor Vergunningsbetwistingen.  Als die over een jaar, wellicht begin 2026 het beroep verwerpt, heeft Colruyt eindelijk zijn vergunning.

Als de Raad echter het beroep aanvaardt en vindt dat er door de provincie werd afgeweken van een van de regels, dan wordt de vergunning vernietigd. En moet de provincie een nieuwe beslissing nemen die rekening houdt met het arrest. Tegen zo een beslissing kan dan weer opnieuw in beroep gegaan worden.   En dan zijn we opnieuw vertrokken voor een extra jaar.  Dan zijn we allicht al eind 2027.

Wordt vervolgd.