De lokale politieke partijen van Oud-Heverlee

Fusiebelangen.
De partij van burgemeester Albert Vandezande is sinds de fusie de grootste politieke fractie in de gemeenteraad. Albert Vandezande, inmiddels reeds 24 jaar burgemeester sloot achtereenvolgens coalities met de SP (1976-1982) , met de CVP (1982-1988) en terug met de SP (1988-2000) . Albert Vandezande en meerdere van zijn kandidaten zijn VLD'ers.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen is het VLD-label blijkbaar niet lonend: Fusiebelangen haalt keer op keer een veel hoger resultaat dan de VLD-kandidaten hier halen bij de parlementsverkiezingen. Fusiebelangen haalt bij de gemeenteraadsverkiezingen telkens heel wat stemmen weg van burgers die bij de parlementsverkiezingen voor CVP of SP stemmen. Een goede reden voor Albert Vandezande om zich niet als VLD'er te profileren bij de gemeenteraadsverkiezingen, maar wel op te duiken in de VLD-folders bij parlementsverkiezingen.

Het weghalen van CVP stemmen door Fusiebelangen werd bij vorige gemeenteraadsverkiezingen in de hand gewerkt door het overlopen in 1988 van een aantal gewezen CVP-schepenen en liefst drie lokale gewezen CVP-partijvoorzitters naar Fusiebelangen. Dat was een uitvloeisel van de plannen van de Fusiebelangen-CVP coalitie die toen een grote ambachtelijke zone wou aanleggen langsheen de expresweg Oud Heverlee-Tiensesteenweg. Het kwam hierover tot een breuk tussen de toenmalige CVP-schepenen en hun partijbestuur, en deze stapten over naar Fusiebelangen, de lijst van de burgemeester. Onder hen huidig schepen François Rentmeesters, en Jules Albrechts, de voorzitter van het Zoet Water pretpark.

Naast openlijke VLD'ers (Merckx, D'Hondt-De Ridder en overgelopen CVP'ers zijn er op de Fusiebelan-genlijst ook kandidaten en verkozenen zoals Julien Vandezande die uitdrukkelijk niet met de VLD willen geïdentificeerd worden. Ook Jan Meertens die eerder in de Volksunie actief was vind je er nu op de lijst.

Vrij mistig is de besluitvorming binnen Fusiebelangen: maar zoveel is duidelijk, Albert Vandezande deelt de lakens uit. Veel tijd wordt er niet verloren aan interne vergaderingen: de lijstsamenstelling is niet het resultaat van lange discussies en stemmingen, maar wordt naar verluidt "afgekondigd" tijdens een feestelijke vergadering. Polls en stemmingen vind Albert Vandezande niet democratisch als het over lijstvorming gaat, zei hij eerder in een interview met ADO. Nichtje Ellen Vanvlasselaer, nieuwkomer in de gemeentepolitiek, kreeg meteen de tweede plaats op de lijst. Vanvlasselaer werkt voor de VLD-parlementsfractie. De overige raadsleden en schepen van Fusiebelangen mogen na haar op de lijst aanschuiven. Alvast één Fusiebelangenkandidaat vertelde deze keer dat hij in de pers mocht vernemen welke plaats hij kreeg op de lijst.

SP
De SP is sinds twaalf jaar de uitverkoren coalitiepartner van Fusiebelangen. Bij de coalitieonderhandelingen in 1988 wist de SP de drie SP zetels in de gemeenteraad te verzilveren voor twee schepenzetels en het voorzitterschap van het OCMW. Bij de vorige verkiezingen haalde de SP één verkozene meer, en stelde zich tevreden met dezelfde mandaten. Een aanbod om samen te gaan met Nieuw (CVP-Agalev-Volksunie) en er de burgemeester te leveren lieten ze liggen.

De twee SP-schepenen, beroepshalve postbodes, zijn eerder van het gezapige en meegaande type, en niet meteen linkse intellectuelen of socialisten van het strijdbare soort. Ze weten zich bepaald niet te profileren naast het overwicht van Fusiebelangen, zeg maar van Vandezande. Het gebrek aan enige roodgroene realisaties leidde er in het verleden al toe dat een aantal jongere en progressieve SP'ers hun partij de rug toekeerden. Onder hen Ward Govaerts, thans Agalev-lijsttrekker. De SP scoort hier bij de gemeenteraadsverkiezingen een kwart lager dan bij de parlementsverkiezingen: haast één op vier SP-stemmers zoekt het bij de gemeenteraadsverkiezingen elders.

Nieuw
Onder deze naam gingen bij de verkiezingen van 1994 Volksunie, Agalev en CVP, de drie oppositiepartijen samen op één lijst. De verzamellijst haalde echter minder stemmen dan de optelsom van wat de drie partijen de keer voordien apart behaalden. Kort na de verkiezingen zat er al de klad in de samenwerking, en stemden de drie groepen terug verschillend in de gemeenteraad.
Volksunie
De lokale Volksunie-fractie verwierf begin van de jaren negentig nationale bekendheid met het over meerdere raadszittingen uitgesmeerde feuilleton van het ontslag van raadslid Omer Steeno. Deze prof had in een populair werk homofilie omschreven als een ziekte, een uitspraak waarvan Bert Anciaux, de partijvoorzitter zich nadrukkelijk distantieerde. Waarop Steeno op zijn beurt ontslag nam. Bij de verkiezingen van 1994 werd hij niet meer verkozen.

Sinds de verkiezingen van 1988 is de Volksuniefractie gehalveerd tot een hard werkende verkozene: Bert Van Hamel. Deze inmiddels gepensioneerde leraar viel op als een vurig pleiter voor afvalwater-zuivering met rietvelden. Vooral in materies als het beheer van het VKT, het Zoet Water pretpark, groeide gaandeweg de kloof met de meerderheid. Manmoedig deed hij namens zijn eenmansfractie zes jaar lang het woord in de gemeenteraad. Bij de komende verkiezingen wordt hij lijstduwer.

CVP
Met zes verkozenen is de CVP-groep de tweede grootste fractie in de gemeenteraad. De CVP fractie had en heeft uiteraard nog wat af te rekenen met de gevolgen van drie overgelopen voorzitters en wat schepenen. Ook deze keer staat een gewezen lokaal CVP-voorzitter, Jules Albrechts en gewezen CVP-bestuurslid Rentmeesters op de Fusiebelangenlijst. Die laatste haalde vorige keer 549 voorkeursstemmen, enkel overtroffen door Albert Vandezande (1311) en CVP-lijsttrekker Mark Rom (578).

Het samengaan in Nieuw was vooral een CVP-investering: de drie partijen kregen evenveel plaatsen op de lijst hoewel de CVP dubbel zoveel verkozenen telde als Agalev en Volksunie. De kartellijst mocht niet baten, de SP verlengde haar coalitie met Fusiebelangen en de CVP bleef in de oppositie. Twaalf jaar oppositie voeren valt niet mee, al konden de taken onder vele verkozenen gespreid worden. Fractieleider Mark Rom en praatgrage René Feyfer lieten zich het meeste opmerken met allerhande bemerkingen, voorstellen en commentaren.

Bij de lijstvorming wordt Europarlementslid en nationaal ondervoorzitster Marianne Thyssen deze keer op de kop van de lijst gezet. Of ze als de CVP aan de macht komt ook effectief een gemeentelijk mandaat wil opnemen lijdt nogal wat twijfels: de combinatie met Straatsburg of met nationale aspiraties is niet makkelijk. Maar als BBV (beetje) Bekende Vlaming kan ze misschien voor de CVP het verschil maken.

Agalev
De Agalev-oppositie was in het verleden vooral het constante werk van Werner De Jonghe. Die meer dan andere oppositieleden vragen stelde, dossiers ging bekijken en instuderen, eigen berekeningen maakte, tussenkomsten deed. Niet steeds tot genoegen van de overige raadsleden die hem aanvankelijk vaak neerbuigend behandelden.

Bij de verkiezingen van 1988 liet De Jonghe de plaats van Agalev-kopman over aan Ward Govaerts . Beiden werden verkozen. Hun tweemansfractie zette met dezelfde vlijt en ijver de prille Agalev-traditie verder en tekende voor een hele reeks van voorstellen en agendapunten. Werner De Jonghe verhuisde de afgelopen maand naar Oost Vlaanderen, en nam ontslag in de gemeenteraad. Zijn opvolgster Lemmens kan nog tot december proeven van het oppositiewerk.