De politieke geschiedenis van Oud-Heverlee

Het gemeentebeleid van '88 tot '94 in een notedop. Beloften en realisaties .
De Fusiebelangen-SP coalitie stelde bij haar aantreden een beleidsverklaring op. Leuk om in deze tijd van nieuwe beloftes te kijken wat ervan terecht kwam.

Inzake ruimtelijke ordening kwam de voorgenomen ambachtelijke zone er niet. Inzake bouwovertredingen werden de gemeentelijke diensten gevraagd om niet op te treden, ook niet bij klachten. Berucht was de richtnota ruimtelijke ordening die op verzoek van de Vlaamse regering werd opgemaakt. In deze nota somden onze bestuurders een in alle stilte verzameld lijstje op van politieke vrienden die hun landbouwgrond of bosgrond wilden omzetten in bouwgrond. Ook burgemeester Vandezande zelf en schepen Boghe figureerden op dit lijstje.

De beloofde aandacht voor de zwakke weggebruiker kwam er maar met mondjesmaat. Bij wegenwerken kwamen voet- en fietspaden vaak pas later of niet aan bod. Voorstellen voor structureel verkeers-remmende maatregelen als verkeersdrempels of wegver-smallingen werden aanvankelijk letterlijk weggelachen door de meerder-heid. "De chauffeurs moeten hun voet maar van het pedaal houden" was de redenering. Of nog: "de brouwer zijn bakken gaan kapot met verkeersdrempels". Schoorvoetend werd er gaandeweg wat terug gekomen op deze beleidsoptie. De bewoners van de Bogaar-denstraat kregen na vele palavers een zachte verkeersdrempel. Proefopstellingen met wegversmallingen in de Dorpsstraat in Oud Heverlee werden weer weggehaald 'omdat niet alle bewoners daarmee instemden'. Het gemeentebestuur houdt het liever bij chauffeur-vriendelijke maatregelen als het kleuren van asfalt en verlichte gevaarsborden.

Het beloofde nieuw gemeentehuis kwam er en staat er. Met een voorgeschiedenis van een dure architectenwedstrijd waarvan het winnend ontwerp toch niet in de smaak viel van burgemeester Vandezande. De wedstrijd werd overboord gegooid, de prijzen uitbetaald, en via een leasing maatschappij werd een gemeentehuis neergezet met een vertrouwd architectenbureau.

Aanvankelijk werd in het gemeentelijk informatieblad bij de verslagen van de gemeenteraad zelfs helemaal geen melding gemaakt van tussenkomsten van de oppositie, nu kan er al eens een regel vanaf. De laatste tijd zelfs af en toe een heuse alinea.

Het gemeentelijk onderwijs werd sterk gesteund door deze coalitie: er worden aardig wat gemeentemiddelen gestopt in extra-leerkrachten en infrastructuur. Wat altijd voor wat ongemak zorgt: de vrije scholen in het dorp moeten het stellen zonder die bijkomende financiŽle injecties uit de gemeentekas. De gemeentescholen krijgen concurrentievoordelen mede op kosten van de ouders die hun kinderen naar de vrije school sturen. Bij de benoemingen in het gemeentelijk onderwijs is er al eens sprake van partijdigheid en bevoorrechting van familieleden, een fenomeen dat overigens ook in de vorige CVP-Fusiebelangen coalitie niet onbekend was.

De beloofde verbetering van de sportaccommodatie kwam er ook: de voetbalclubs werden royaal voorzien van overheidsmiddelen voor de aanleg van nieuwe voetbalvelden of infrastructuur.

Inzake sociale huisvesting was er de verkoop van OCMW-bouwgronden aan inwoners van Oud Heverlee. Soms ging het hierbij om grote kavels, steeds aan marktprijzen, nooit om huurwoningen, en nooit met inkomenscriteria voor de kopers. Kortom, niet meteen een sociaal huisvestingsbeleid..

Inzake de gemeentebelastingen hield de coalitie haar belofte gestand om deze in normale omstandigheden niet te laten stijgen boven de 6 %. Al werd ze daarbij wel geholpen door de jaarlijks stijgende opbrengst van de belastingen in Oud Heverlee: we behoren hier tot de toptien van de rijkste gemeenten.

Het gemeentebeleid van '94 tot 2000 in een notedop. Beloften en realisaties .
Dezelfde coalitie als in 1988-1994: het beleid wijzigde dan ook nauwelijks. Inzake belastingen bleef het bij de 6 % personenbelasting. De huisvuilbelasting en de prijs per vuilniszak swingde aanvankelijk hoog boven de andere gemeenten uit. Toen ook de omliggende gemeenten ons bijbeenden was het uit met vuilniszak-toerisme.

Inzake verkeersveiligheid blijft dit een aarzelend en weinig doortastend beleid dat vooral autovriendelijk wil blijven. Gekleurde asfalt, paaltjes, verkeersborden, ja, maar geen nieuwe drempels, verhoogde kruispunten of andere snelheidsverlagende maatregelen meer. Klachten 'van omwonenden" tegen verkeersremmende maatregelen vinden snel gehoor: de drempel aan de kerk van Blanden werd afgezwakt, de proefopstelling met betonnen vangrails in de Dorpsstraat in Oud-Heverlee verdween eveneens. In de Leuvense straat en de Beekstraat te Sint-Joris-Weert gebeurde er helemaal niets: geen paaltjes, geen poorteffect, geen drempels: allicht om klachten te voorkomen. Wel wat gekleurde asfalt en een verkeersbord. Een sluipweg afsluiten ten voordele van de veiligheid van fietsers kan natuurlijk al helemaal niet: het paaltje in de Vinkenbosstraat verdween weer na " klachten van omwonenden". Doortastende politiecontroles op snelheidsovertredingen blijven uit. De burgemeester houdt immers niet van verdekte snelheidscontroles Meer dan de helft van de chauffeurs rijdt dan ook sneller dan mag door de dorpsstraten, zo bleek nog maar eens uit de snelheidsmetingen die ADO (verdekt) uitvoerde. Maar voor de gemeentebestuurders is dat geen punt.

Bouwovertredingen worden met rust gelaten door de gemeente. Zo kon handelsrechter De Kelver in de Pragenstraat tegen de vergunning in een holle weg verknoeien, werd er illegaal gekapt in een unieke dreef in Oud-Heverlee, werd aan het Zoet water in een beschermd dorpsgezicht een veranda neergepoot bij het Spaans Dak, en groeit langs de Dijleoevers een kanker van illegale weekendhuisjes. Pas als buren, milieugroepen of de hogere overheid langs gerechtelijke weg ingrijpen komt er wat van. Zo kreeg Sint-Joris-Weert nationale bekendheid met de afbraak van een onwettige villa in het bos.

De sportclubs mogen deze bestuurders met dankbaarheid in de ogen kijken: de Zwarte Duivels kregen een uitbreiding en zittribune voor 17,5 miljoen frank, de volleybalclub in Haasrode kreeg een snel verbouwde en uitgebreide zaal na haar kampioenstitel (13,5 miljoen), voor de gemeentelijke tennisclub kwamen er nieuwe terreinen, Wevok krijgt het quasi-monopolie van het Weertse ontmoetingscentrum, en voor de gemeentelijke visclub werd er aan het Zoet Water een visvijver geforceerd. Alleman bediend ?

Ook het gemeentelijk pretpark aan het Zoet Water blijft jaarlijks miljoenen kosten aan de gemeentekas: aanvankelijk exploitatietekorten, nu eerder investeringskosten. Dit geniet de voorrang op alternatieve bestedingsmogelijkheden: een OCMW rusthuis of serviceflats bijvoorbeeld. Een juiste beleidskeuze?

Hoewel zowel SP als Fusiebelangen voor de verkiezingen de realisatie van sociale huurwoningen vooropstelden kwamen die er niet. Wel werden de gronden van het OCMW in Sint Joris Weert benut voor het bouwen van goedkope koopwoningen, die via politieke kanalen en zonder enig inkomenscriterium te hanteren werden verkocht. "Voor die kavels zal er wel degelijk naar het inkomen geselecteerd worden. Huurwoningen is een programmapunt van de SP" aldus schepen Boghe voor de verkiezingen (ADO 78). Woorden in de wind.

Voor wat de bouw van serviceflats of rusthuizen betreft verzuimde deze coalitie om de noodzakelijke vergunning te verlengen. Tot 2002 kan de gemeente of het OCMW daardoor zelf geen serviceflat of rusthuis bouwen: enkel de twee particuliere vergunningshouders hebben daarvoor het recht. De vzw Conax uit Geel die het gros van de vergunning binnenrijfde vraagt de gemeente zonder meer om kosteloze bouwgrond. De gemeente zit aardig in de tang: zelf kan ze geen initiatief nemen. Enkele tientallen bejaarden uit de gemeente verblijven inmiddels in rusthuizen in de omliggende gemeenten.