uit ADO 103

Als een lopend vuurtje

In dit post-eclips - pré-millenium tijdperk vallen de rampen met bosjes uit de lucht. Turkije heeft zijn aardbevingen, Galtür zijn lawines, Doornik zijn tornado en Haasrode zijn inferno.

Het hoeft geen betoog dat dergelijk spektakel meestal gepaard gaat met dood en vernieling, met pagina-grote krantenkoppen en prime-time vullende reportages op radio en tv. Meestal geen prettige bedoening dus voor de getroffenen zelf, maar in Haasrode viel het al bij al nog mee, zodat de vuurzee niet in aanmerking kwam voor massale media-belangstelling.

Toch hebben toevallige getuigen behoorlijk wat sensatie en spektakel beleefd.

Je maakt het ook niet elke dag mee dat een halve straat in een mum van tijd in lichterlaaie staat. Een scène uit ‘Star Wars’? Een pyromaan in volle actie? Een reuze-barbecue? Een heksenverbranding? Een groots opgezet kampvuur van overijverige scouts?
Neen, beste mensen, waar het die dinsdagnamiddag 24 augustus in de Milsestraat te Haasrode allemaal om draaide was een goeie ouderwetse hooiwagen die plotseling (zelfontbranding?) vuur had gevat. De vlammen sloegen letterlijk de pan of liever de kar uit , bussels brandend stro vlogen vrolijk in het rond en trokken een spoor van vuur meters ver. Uiteindelijk loodste de onthutste boer, die wonderwel het hoofd koel hield, zijn eenmans-fakkeltocht naar het bollen-pleintje op de hoek van de Armand Verheydenstraat en de Dassenstraat, alwaar het hele gevaarte een stille dood stierf.

Nog dagenlang hebben de buurtbewoners en voorbijgangers een meewarige blik kunnen werpen op het mistroostige tableau mort en de indringende geur van zwartgeblakerd stro of wat ervan overbleef kunnen opsnuiven … alsof des duivels moer er haar heksensabbat gevierd had.